ikona rycina На абраз Маці Божай Валадаркі азёраў будуць ускладзены каштоўныя кароны. Браслаўская Валадарка вартая такога гонару, бо з’яўляецца цудадзейнай і шанаванай святыняй усяго сінявокага краю. “У чым сэнс каранацыі? У Марыі, як бачыце, ужо ёсць карона. Але цяпер яна будзе каранавацца папскімі каронамі. Гэта будзе як бы афіцыйным пацверджаннем і прызнаннем сусветным Касцёлам таго факту, што Браслаў з’яўляецца цэнтральным месцам шанавання Марыі, марыйнага культу на Віцебшчыне. Такім чынам, гэтая карона не звычайнай аздобай, а найперш – сімвал вялікай пашаны”.

Мадонна з вострава

     На пачатку XVI стагоддзя ў Браславе быў заснаваны праваслаўны манастыр, які пазней перанеслі на адзін з 15 астравоў возера Неспіш. У 1596 годзе манастыр далучыўся да ўніі з Рымам, а ў 1744 годзе быў уключаны ў спіс манастыроў, у якіх шануюцца цудадзейныя абразы. Такім чынам, ужо ў тыя часы абраз Маці Божай Браслаўскай быў вядомы як цудадзейны і адораны ласкай Божай. Велізарны натоўп вернікаў збіраўся на беразе, каб пабачыць абраз, які ў пэўныя дні выносілі з царквы...

     Слава Мадонны з вострава на Неспішы пашыралася. Але 21 жніўня 1832 года ў манастыры здарыўся моцны пажар (ёсць меркаванне, што манастыр загарэўся ад маланкі). Усе манастырскія будынкі былі знішчаны агнём. Ацалеў толькі абраз! Паводле аднаго з паданняў, моцна абгарэлую ікону знайшлі на наступны дзень ужо на іншай выспе…

     Так супала, што за шэсць гадоў да пажару пачалі будуваць новы касцёл у Браславе. Таму пасля таго, як святыня засталася без храма, было вырашана перанесці абраз ва ўжо амаль дабудаваны касцёл. Але, паводле паданняў, зрабіць гэта ўдалося не з першага раза. Ужо перанесены абраз нейкім чароўным чынам вяртаўся на востраў (і так адбывалася неаднойчы!), дзе яму да гэтага прыносілі пашану некалькі стагоддзяў запар.

     Для браслаўчан і мясцовых святароў хіба галоўным цудам, якое ўчыніла Браслаўская Мадонна ў папярэднім стагоддзі, было тое, што ў савецкі час браслаўскі касцёл амаль не зачыняўся. ikona perad karanacyjajІ нават у 50-я гады, калі было забаронена праводзіць у ім набажэнствы, рэлігійнае жыццё ў Браславе не перарывалася.

А праз два гады ўлады былі вымушаныя вярнуць касцёл парафіянам. Прычым да гэтага надзвычайнага для часоў ваяўнічага атэізму кроку падштурхнулі мясцовых “валадароў” даволі таямнічыя абставіны. Месцічы-старажылы распавядаюць, што міліцыянеры, якія ахоўвалі касцёл, аднойчы ўчынілі страляніну па храме. Здарылася гэта ўночы. Як потым тлумачылі гора-стралкі, яны штоноч бачылі ля сценаў касцёла нейкія здані. Былі гэта прывіды, духі ці анёлы – не вядома, але нервы ў ахоўнікаў ў рэшце рэшт не вытрымалі. Каб канчаткова сябе не скампраматаваць, улады пайшлі на саступкі і дазволілі маліцца ў храме.

     Цяпер абраз Маці Божай Браслаўскай зберагаецца ў алтары касцёла і адкрываецца толькі падчас набажэнстваў. Абпаленыя часткі іконы хаваюцца за шатамі. Крыху ніжэй можна ўбачыць сардэчкі і крыжыкі, якія прыносяць вернікі да Марыі з Сынам у знак пашаны і падзякі за дапамогу. Людзі свята вераць, што яна чуе іхнія малітвы, бо Яна ж – Маці…